1. Zezwolenie na pracę
Zezwolenie na pracę jest podstawowym dokumentem uprawniającym cudzoziemca do wykonywania pracy w Polsce. Wydaje je urząd wojewódzki właściwy dla siedziby pracodawcy, a wniosek składa podmiot powierzający pracę — czyli pracodawca, który odpowiada za dopełnienie wszelkich formalności.
Wyróżnia się kilka typów zezwoleń na pracę (oznaczonych literami A–E oraz typ S dla pracy sezonowej), w zależności od rodzaju zatrudnienia, czasu jego trwania i charakteru pracy. Wybór właściwego typu należy do pracodawcy.
Ważna zmiana obowiązująca od 1 czerwca 2025 r.: nowa ustawa o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom nie przewiduje już wymogu przedstawiania informacji starosty o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych pracodawcy — tzw. testu rynku pracy. W miejsce testu rynku pracy wprowadzono mechanizm listy zawodów sporządzanej przez starostę — jeżeli na danym obszarze wystąpi znaczące pogorszenie sytuacji na rynku pracy (np. wskutek zwolnień grupowych lub wysokiej stopy bezrobocia), starosta może określić zawody, w których nie będą wydawane zezwolenia na pracę. Dla pracodawcy wystarczy zatem sprawdzić, czy wybrany zawód nie widnieje na takiej liście. Oznacza to istotne uproszczenie i skrócenie czasu oczekiwania na zezwolenie.
Nadal musi być spełniony wymóg odpowiedniego wynagrodzenia — nie niższego niż płaca minimalna. Posiadanie zezwolenia na pracę nie zastępuje wizy.
2. Zezwolenie jednolite na pobyt czasowy i pracę
Alternatywą dla odrębnego zezwolenia na pracę jest zezwolenie jednolite, które łączy w jednym dokumencie uprawnienie do pobytu i do pracy. O zezwolenie jednolite ubiega się sam cudzoziemiec, składając wniosek do właściwego urzędu wojewódzkiego. Po jego uzyskaniu cudzoziemiec nie musi oddzielnie ubiegać się o zezwolenie na pracę.
3. Oświadczenie o powierzeniu pracy cudzoziemcowi
Dla obywateli wybranych państw dostępna jest uproszczona procedura zatrudnienia w postaci oświadczenia pracodawcy o powierzeniu pracy. Możliwość skorzystania z tej procedury dotyczy obywateli Armenii, Białorusi, Mołdawii i Ukrainy. Do 30 listopada 2025 r. z tej ścieżki mogli korzystać także obywatele Gruzji — od 1 grudnia 2025 r. Gruzja została wyłączona z listy państw objętych procedurą oświadczeniową.
Skorzystanie z tej procedury znacznie przyspiesza legalizację zatrudnienia cudzoziemca — starosta wpisuje oświadczenie do ewidencji w terminie 7 dni roboczych od jego złożenia. Pracę można powierzyć dopiero po wpisaniu oświadczenia do ewidencji.
4. Pełna elektronizacja procedur od 1 czerwca 2025 r.
Ustawa z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom, obowiązująca od 1 czerwca 2025 r., przewiduje pełną elektronizację procedur — w celu realnego skrócenia terminów wydawania zezwoleń oraz zmniejszenia zaległości w urzędach. Oświadczenia i wnioski dotyczące zatrudniania cudzoziemców składa się wyłącznie elektronicznie przez portal praca.gov.pl. Wniosek złożony w formie tradycyjnej (papierowej) zostanie pozostawiony bez rozpoznania.
5. Przypadki, gdy zezwolenie nie jest potrzebne
Pewne kategorie cudzoziemców mogą legalnie wykonywać pracę w Polsce bez konieczności uzyskiwania odrębnego zezwolenia. Dotyczy to m.in.:
- cudzoziemców posiadających zezwolenie na pobyt stały lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE,
- cudzoziemców posiadających status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą,
- małżonków obywateli polskich posiadających odpowiedni tytuł pobytowy,
- posiadaczy Niebieskiej Karty UE,
- cudzoziemców realizujących działania w ramach programów UE lub międzynarodowych, nauczycieli języków obcych, duchownych, artystów, sportowców, stałych korespondentów zagranicznych mediów, naukowców czy studentów odbywających staże i praktyki — pod warunkiem spełnienia określonych wymogów formalnych i czasowych.
6. Niebieska Karta UE — dla wysoko wykwalifikowanych pracowników
Od 1 czerwca 2025 r. obowiązuje ustawa z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom, która wdrożyła m.in. nowe przepisy dotyczące Niebieskiej Karty UE. Jest to zezwolenie na pobyt i pracę wydawane wysoko wykwalifikowanym specjalistom spoza Unii Europejskiej, którzy spełniają określone wymagania dotyczące wykształcenia i wynagrodzenia. Posiadacze karty korzystają z ułatwionej mobilności w ramach UE, a karta daje stabilność pobytu i ochronę praw pracowniczych.
Obowiązki pracodawcy — co należy zrobić, żeby praca była legalna
Jako pracownik powinieneś wiedzieć, jakie obowiązki ciążą na Twoim pracodawcy. Cudzoziemiec może być zatrudniony zarówno na podstawie umowy o pracę, jak i umów cywilnoprawnych (zlecenia, o świadczenie usług, o dzieło). Ważne jest jednak, by wybrana forma umowy odpowiadała charakterowi wykonywanej pracy.
Jeśli praca ma cechy stosunku pracy — odbywa się pod kierownictwem pracodawcy, w wyznaczonym przez niego miejscu i czasie — nie jest dopuszczalne stosowanie umów cywilnoprawnych. Jest to ważna zasada chroniąca prawa pracownicze: jeśli faktycznie wykonujesz pracę pod kierownictwem pracodawcy, przysługuje Ci pełna ochrona Kodeksu pracy, bez względu na nazwę umowy.
Pracodawca ma obowiązek:
- Zawrzeć umowę w formie pisemnej przed rozpoczęciem pracy. Przed jej podpisaniem musi przedstawić Ci treść umowy w języku dla Ciebie zrozumiałym.
- Uwzględnić w umowie wynagrodzenie nie niższe niż określone w zezwoleniu na pracę i faktycznie je wypłacać.
- Zgłosić Cię do ubezpieczeń społecznych i zdrowotnego w terminie 7 dni i opłacać składki co miesiąc.
- Informować właściwy urząd pracy o podjęciu i zakończeniu pracy przez cudzoziemca w określonych terminach.
Zadanie dofinansowane ze środków Miasta Gdańska